ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಬೆಳೆವು ಕರ್ನಾಟಕದ ಕರಾವಳಿ ಮತ್ತು ಒಳನಾಡು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ವಾಣಿಜ್ಯ ಬೆಳೆಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಈ ಬೆಳೆ ಕೃಷಿಕರಿಗೆ ಸ್ಥಿರವಾದ ಆದಾಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದೇಶದ ಎಣ್ಣೆ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಬೆಳೆಯು ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಅನೇಕ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಮೂಲವಸ್ತುವನ್ನೂ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ತೆಂಗಿನ ತೊಲೆ, ತಿರುಳು, ಎಣ್ಣೆ, ಕೊಪ್ರಾ ಮತ್ತು ಕೋಯರ್ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಹಿನ್ನಡೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಬೆಳೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಧಾನ, ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಕುರಿತು ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ.
ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಮರದ ಪರಿಚಯ
ತೆಂಗಿನಮರ (Cocos nucifera) ಉಷ್ಣವಲಯದ ಬಹುವರ್ಷ ಜೀವಿ. ಇದು ಪಾಮೇ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು, ಸುಮಾರು 20 ರಿಂದ 30 ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ತೆಂಗಿನಮರವು ಗಾಳಿಯುಳ್ಳ ಮತ್ತು ತೇವಯುಕ್ತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಒಂದು ತೆಂಗಿನಮರವು 6 ರಿಂದ 8 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಪೂರ್ಣ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು 60 ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಸರಿಯಾದ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದರೆ ಒಂದು ಮರವು ವರ್ಷಕ್ಕೆ 80 ರಿಂದ 150 ಕಾಯಿ ಕೊಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದೆ. ತೆಂಗಿನಮರವು ನಿತ್ಯ ಹಸಿರಾಗಿದ್ದು, ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಬೆಳೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಇದರ ಫಲವನ್ನು ಆಹಾರ, ಪಾನೀಯ, ಔಷಧ, ಇಂಧನ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ವಸ್ತುಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಹವಾಮಾನ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣು
ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಬೆಳೆಗೆ ಉಷ್ಣ ಮತ್ತು ತೇವಯುಕ್ತ ಹವಾಮಾನ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ. ಸರಾಸರಿ ವಾರ್ಷಿಕ ಉಷ್ಣಾಂಶ 27°C ರಿಂದ 32°C ಇರಬೇಕು ಮತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕನಿಷ್ಠ 1000–2500 ಮಿಮೀ ಮಳೆಯಾದರೂ ಸಾಕು. ಹೆಚ್ಚು ತಂಪು ಅಥವಾ ಬಿರು ಬೇಸಿಗೆಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದನೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಗಾಳಿ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಮರವು ಗಾಳಿಯ ಒತ್ತಡವನ್ನು ತಾಳುತ್ತದೆ ಆದರೆ ಗಾಳಿಚಂಡಮಾರುತದಿಂದ ಹಾನಿಯಾಗದಂತೆ ತೋಟದ ಸುತ್ತ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಮರಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಒಳಿತು. ಮಣ್ಣಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತೆಂಗು ಮರವು ಆಳವಾದ, ನೀರು ಹರಿಯುವ ಕೆಂಪು ಅಥವಾ ಮರಳು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. 5.5 ರಿಂದ 8.0 ಪಿ.ಹೆಚ್. ಮಟ್ಟದ ಮಣ್ಣು ಅತ್ಯುತ್ತಮ. ಮಣ್ಣು ತುಂಬಾ ಮೃದುವಾಗಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ನೀರು ನಿಲ್ಲುವ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿದ್ದರೆ ಬೇರು ಹಾನಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀರು ಹರಿಯುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮುಖ್ಯ.
ತಳಿ ಆಯ್ಕೆ
ತೆಂಗಿನ ತಳಿಗಳು ಎತ್ತರದ ಮತ್ತು ಕುಂದ್ರ ಎಂಬ ಎರಡು ವಿಧಗಳಿವೆ. ಎತ್ತರದ ತಳಿಗಳಲ್ಲಿ Tiptur Tall, West Coast Tall ಮತ್ತು East Coast Tall ಹೆಚ್ಚು ಜನಪ್ರಿಯ. ಕುಂದ್ರ ತಳಿಗಳಲ್ಲಿ Chowghat Orange Dwarf ಮತ್ತು Malayan Dwarf ಹೆಚ್ಚು ಫಲದಾಯಕವಾಗಿವೆ. ಸಂಯುಕ್ತ ತಳಿಗಳು (ಹೈಬ್ರಿಡ್) ಅತ್ಯಂತ ಫಲವತ್ತಾದವು — ಉದಾಹರಣೆಗೆ Kalpatharu Hybrid, Kera Sankara ಮುಂತಾದವುಗಳು. ಹೈಬ್ರಿಡ್ ತಳಿಗಳು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ರೋಗ ನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚು. ಕೃಷಿಕರು ಸ್ಥಳೀಯ ಹವಾಮಾನ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಪ್ರಕಾರ ತಳಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಬೀಜ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪಳ ಆಯ್ಕೆ
ತೆಂಗಿನ ಬೀಜ ಆಯ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಆರೋಗ್ಯಕರ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳಿದ, 12 ತಿಂಗಳ ವಯಸ್ಸಿನ ಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಬೀಜವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು. ಬೀಜಕಾಯಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವಾಗ ಕಾಯಿ ಹೆಚ್ಚು ತೂಕವಿರುವುದು, ಒಳಗಿನ ನೀರು ಹೆಚ್ಚು ಮತ್ತು ಕೊಬ್ಬು ಅಂಶ ಹೆಚ್ಚಿರುವುದು ಉತ್ತಮ ಗುಣಲಕ್ಷಣ. ಬೀಜವನ್ನು 15 ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸುವುದರಿಂದ ಮೊಳೆಯೋತ್ಪಾದನೆ ವೇಗವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನು ನೆರಳು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ 45 ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಇಟ್ಟು ಮೊಳಕೆಯಾಗಲು ಬಿಡಬೇಕು. ಮೊಳೆಯಾದ ನಂತರ ಬಲವಾದ, ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳು ಮೂಡಿದ ಸಸಿಗಳನ್ನು ನಾಟಿಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಮೊಳಕೆ ತೋಟ ಮತ್ತು ನಾಟಿ ಸಿದ್ಧತೆ
ಮೊಳಕೆ ತೋಟದ ಮಣ್ಣು ನುಣ್ಣಗೆ ಮತ್ತು ಜೀವಾವಳಿ ಅಂಶಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು. ಮಣ್ಣು, ಮರಳು ಮತ್ತು ಗೋಮಯವನ್ನು ಸಮಅಂಶದಲ್ಲಿ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಿ 1 ಮೀ x 1 ಮೀ x 1 ಮೀ ಗಾತ್ರದ ಗುಂಡಿ ತಯಾರು ಮಾಡಬೇಕು. ಗುಂಡಿಯ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚೂನಾಮಣ್ಣು, ಜೈವಿಕ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಗೂ ಮರಳು ತುಂಬುವುದು ಒಳಿತು. ನಾಟಿ ಮುಂಚೆ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಎರಡು ವಾರಗಳ ಕಾಲ ತೆರೆದಿಡುವುದು ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾ ನಾಶಕ್ಕೆ ಸಹಾಯಕ.
ನಾಟಿ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಅಂತರ
ತೆಂಗಿನ ನಾಟಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಮಯ ಮಳೆಯಾರಂಭದ ಕಾಲ — ಜೂನ್ ರಿಂದ ಆಗಸ್ಟ್. ಕೆಲವರು ಚಳಿಗಾಲದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ (ಅಕ್ಟೋಬರ್-ನವೆಂಬರ್) ಸಹ ನಾಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಎರಡು ಮರಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಕನಿಷ್ಠ 7.5 ಮೀ ಅಂತರ ಇರಬೇಕು. ಈ ಅಂತರ ಮರದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ವಾಯು ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ಸಹಾಯಕ. ಒಂದು ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 175 ಮರಗಳನ್ನು ನಾಟಿಸಬಹುದು. ಸಣ್ಣ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ 6.5 ಮೀ ಅಂತರವೂ ಬಳಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ತೊಂದರೆ ಆಗಬಹುದು.
ನೀರಾವರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ
ತೆಂಗಿನ ಬೆಳೆ ನೀರಿನ ಅವಲಂಬಿತ ಬೆಳೆ. ಮುಂಗಾರು ಮುಗಿದ ನಂತರ ನಿಯಮಿತ ನೀರಾವರಿ ಅಗತ್ಯ. ಡ್ರಿಪ್ ಇರಿrigation ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ನೀರನ್ನು ಉಳಿಸಿ ನೇರವಾಗಿ ಬೇರು ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಮರಕ್ಕೆ ದಿನಕ್ಕೆ ಸರಾಸರಿ 30–40 ಲೀಟರ್ ನೀರು ಅಗತ್ಯ. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವಾರಕ್ಕೆ ಎರಡು ಬಾರಿ ನೀರು ನೀಡುವುದು ಒಳಿತು. ನೀರಾವರಿ ಮಾಡುವಾಗ ಮರದ ತೊಡೆ ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ತೇವ ಕಾಪಾಡುವ ಮುಲ್ಚಿಂಗ್ ಮಾಡಬೇಕು.
ಗೊಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಪೋಷಕಾಂಶ ನಿರ್ವಹಣೆ
ತೆಂಗಿನ ಮರವಿಗೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ 500 ಗ್ರಾಂ ನೈಟ್ರಜನ, 320 ಗ್ರಾಂ ಫಾಸ್ಫರಸ್ ಮತ್ತು 1200 ಗ್ರಾಂ ಪೊಟ್ಯಾಸಿಯಂ ನೀಡಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಎರಡು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಮೇವಜೂನ್ ಮತ್ತು ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ ನೀಡುವುದು ಸೂಕ್ತ. ಜೊತೆಗೆ 50 ಕಿಲೊಗ್ರಾಂ ಜೈವಿಕ ಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ಪ್ರತಿ ಮರಕ್ಕೆ ನೀಡಬಹುದು. ಮಾಗ್ನೀಶಿಯಂ ಸಲ್ಫೇಟ್ ಮತ್ತು ಬೋರ್ನಂತಹ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಂಶಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದರಿಂದ ಎಲೆಗಳ ಹಳದಿ ರೋಗ ತಡೆಯಬಹುದು. ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರ ನೀಡುವ ಮೊದಲು ಮಣ್ಣಿನ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುವುದು ಅತ್ಯವಶ್ಯಕ.
ಮಲ್ಲೆ ಮತ್ತು ಭೂಸಂರಕ್ಷಣೆ
ಪ್ರತಿ ಮೂರು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಕಳೆ ತೆಗೆಯಬೇಕು. ತೆಂಗಿನ ತೊಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೋಯರ್ ಧೂಳನ್ನು ಮರದ ಬೇರು ಸುತ್ತ ಹಾಕುವುದರಿಂದ ತೇವ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹುಲ್ಲು ಅಥವಾ ಎಲೆಗಳ ಮಲ್ಚಿಂಗ್ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮಣ್ಣು ಉಣಿಯುವುದನ್ನು ತಡೆಯಬಹುದು. ಇಂತಹ ಕ್ರಮಗಳು ಭೂಸಂರಕ್ಷಣೆಗೂ ಸಹಕಾರಿ.
ರೋಗ ಹಾಗೂ ಕೀಟ ನಿಯಂತ್ರಣ
ತೆಂಗಿನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವ ಕೀಟಗಳಲ್ಲಿ ತೆಂಗಿನ ಎಲೆ ಬೀಟಲ್, ರೆಡ್ ಪಾಮ್ ವೀವಿಲ್ ಮತ್ತು ಬ್ಲಾಕ್ ಹೆಡ್ ಕ್ಯಾಟರ್ಪಿಲ್ಲರ್ ಪ್ರಮುಖ. ಇವುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ನೆಮ್ ಎಣ್ಣೆ ಅಥವಾ ಬಯೋ ಪೆಸ್ಟಿಸೈಡ್ ಸ್ಪ್ರೇ ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದು. ಶಿಲೀಂಧ್ರ ರೋಗಗಳು ಕಂಡುಬಂದರೆ ಕಾರ್ಬೆಂಡಜಿಮ್ ಅಥವಾ ಟ್ರೈಕೋಡೆರ್ಮಾ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು. ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ಎಲೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ನಾಶ ಮಾಡುವುದು ಒಳಿತು. ತೆಂಗಿನ ತೋಟದ ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಉತ್ತಮ ತಡೆ ಕ್ರಮ.
ಅಂತರ ಬೆಳೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಿಶ್ರ ಬೆಳೆ ಪದ್ದತಿ
ತೆಂಗಿನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಬಾಳೆ, ಅನಾನಸ್, ಅರಿಶಿನ, ಮೆಣಸಿನಕಾಯಿ, ಹುಣಸೆ ಮತ್ತು ಪೂರಕುವೆಳ್ಳಿ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಅಂತರ ಬೆಳೆಗಳಾಗಿ ಬೆಳೆಸಬಹುದು. ಇವು ರೈತರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಆದಾಯ ತರಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಪೋಷಕಾಂಶ ಸಮತೋಲನ ಕಾಪಾಡುತ್ತವೆ. ತೆಂಗಿನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಅಂತರ ಬೆಳೆಗಳು ತೇವ ಸಂರಕ್ಷಣೆಗೂ ಸಹಾಯಕ.
ಜೀವಅಂಗಗಳ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಗಾನಿಕ್ ವಿಧಾನಗಳು
ಆರ್ಗಾನಿಕ್ ತೆಂಗು ಕೃಷಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹಸುಮಲ, ಬಯೋಫರ್ಟಿಲೈಸರ್, ವರ್ಮಿಕಾಂಪೋಸ್ಟ್, ಕವರ ಕ್ರಾಪ್ ಮತ್ತು ಹಸಿರು ಗೊಬ್ಬರ ಬಳಸಿ ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾಪಾಡಬಹುದು. ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳ ಬದಲು ಜೀವಾವಳಿ ಪೋಷಕಾಂಶ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಮಣ್ಣಿನ ಜೀವಸತ್ವ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟ ಉತ್ತಮಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಕೊಯ್ಲು ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದನೆ
ತೆಂಗಿನ ಕಾಯಿಗಳು 12 ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಕೊಯ್ಲಿಗೆ ತಯಾರಾಗುತ್ತವೆ. ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಕೊಯ್ಲು ಮಾಡಬಹುದು. ಒಳ್ಳೆಯ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದ ಮರವು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸರಾಸರಿ 120 ಕಾಯಿ ಕೊಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದೆ. ಕೊಯ್ಲು ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ ಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಒಣಗಿಸಿ ಕೊಪ್ರಾ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೊಪ್ರಾದ ಗುಣಮಟ್ಟವು ಎಣ್ಣೆ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ.
ವ್ಯಾಪಾರ ಮತ್ತು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ
ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ, ಕೊಪ್ರಾ, ತೆಂಗಿನ ಎಣ್ಣೆ, ಕೋಯರ್ ಹಾಗೂ ತೆಂಗಿನ ತೊಲೆ ಆಧಾರಿತ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ವ್ಯಾಪಾರಿಕವಾಗಿ ಬಹು ಲಾಭದಾಯಕ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಟಿಪ್ಟೂರು, ಉಡುಪಿ, ಹಾಸನ, ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ಪ್ರಮುಖ ತೆಂಗಿನ ಉತ್ಪಾದನಾ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿವೆ. ತೆಂಗಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಜೊತೆಗೆ ವಿದೇಶಿ ಬೇಡಿಕೆ ಸಹ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ತೆಂಗಿನ ಎಣ್ಣೆ ಮತ್ತು ಕೋಯರ್ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ರಫ್ತು ಭಾರತದ ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಆದಾಯಕ್ಕೆ ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ.
ನಿಷ್ಕರ್ಷಣೆ
ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಕೃಷಿ ಉಷ್ಣವಲಯದ ಹವಾಮಾನದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಥಿರವಾದ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾದ ವಾಣಿಜ್ಯ ಬೆಳೆ. ಸರಿಯಾದ ತಳಿ ಆಯ್ಕೆ, ಮಣ್ಣಿನ ಆರೈಕೆ, ನೀರಾವರಿ, ಪೋಷಕಾಂಶ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ರೋಗ ನಿಯಂತ್ರಣ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ ತೆಂಗಿನ ತೋಟದಿಂದ ಉತ್ತಮ ಲಾಭ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಜೀವಾವಳಿ ಪದ್ದತಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಮೂಲಕ ರೈತರು ಮಣ್ಣಿನ ಗುಣಮಟ್ಟ ಕಾಪಾಡಿ, ದೀರ್ಘಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಕೃಷಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು. ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಬೆಳೆ ಕೇವಲ ರೈತನ ಆದಾಯದ ಮೂಲವಲ್ಲ, ಅದು ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಸಸ್ಯ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ನಡುವಿನ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿ, ವಿಜ್ಞಾನಾಧಾರಿತ ಕೃಷಿ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ ಕರ್ನಾಟಕ ತೆಂಗಿನ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು.
